Loop twee minuten uit Frankfurt Hauptbahnhof en de stad verandert van toon. De stationshal maakt plaats voor een raster van rechte straten, oude gevels en felle etalages, en plotseling ben je in het Bahnhofsviertel, waar een pastrami-delicatessenzaak, een kiosk met 300 bieren, een Tel Aviv-keuken en het grootste bordeel van Duitsland allemaal dezelfde paar straten delen. Het is geen buurt die om zachtheid vraagt. Het is luidruchtig, een beetje sjofel rond de perrons, en klaarwakker als de rest van het keurige Frankfurt gaat slapen.
Waar het Bahnhofsviertel bekend om staat
Twee dingen, en ze liggen ongemakkelijk dicht bij elkaar. Het eerste is de reputatie: dit is de rosse buurt en drugswijk van Frankfurt, en dat is het nog steeds, geconcentreerd op de Taunusstraße en de lagere delen van de Elbestraße en Moselstraße. Je passeert daar de sekswerkers achter de ramen. Je kunt ook openlijk drugsgebruik bij het station tegenkomen. Het is nu een klein gebied, maar het is echt, en het hoort bij de dagelijkse realiteit van de wijk, geen ongelukkige voetnoot.
Het tweede is het eten. In het afgelopen decennium zijn dezelfde goedkope centrale straten die deze wijk tot een achterstandsbuurt maakten, veranderd in de beste en meest diverse eetwijk van Frankfurt. Münchener Straße is de ruggengraat. Bewoners praten over de reeks Vietnamese, Chinese en Midden-Oosterse keukens als een soort Klein-Azië, en dat is geen marketingtaal maar een beschrijving van hoe het voelt om er te lopen: stoom, frituurvet, dumplings, pho, banh mi, een viskraam, dan een cocktailbar verborgen achter een gewone deur. Rondom wordt het raster dichter met Napolitaanse pizza, Israëlische deelborden en een café-bar die van koffie naar serieuze drankjes gaat zonder van schoenen te wisselen.
Kaiserstraße blijft, ondanks alle drukte, de meest statige zichtlijn van de wijk. Het is gebouwd als de elegante toegang naar het station, en de oude herenhuizen geven de straat nog steeds een formele ruggengraat, zelfs als de soundtrack nu meer espressoapparaat en tramrem is dan koetswiel. Dit is Frankfurt zonder de glans, maar niet zonder de energie.
Waar te eten & drinken
Begin met de meest gefotografeerde sandwich van de buurt. Maxie Eisen op Münchener Straße noemt zichzelf de eerste pastramibar van Duitsland, en de bewering wordt ondersteund door het bord voor je: borststuk dat vier weken is gerijpt, gerookt en gemarineerd, opgestapeld tussen witbrood en geserveerd op een houten plank. Achter een schuifdeur bevindt zich een schemerige cocktailkamer, die precies past bij een wijk die van gelaagde genoegens houdt. Het is van de broers Ardinast, die veel hebben bijgedragen aan de heruitvinding van het gebied.
Een paar deuren verder is Alims Fischimbiss op Münchener Str. 35–37 de anti-glamour move en des te beter daardoor. Dit is een onopgesmukte viskraam, dagelijks open tot 22.00 uur, waar vissoep en gegrilde schotels snel, gul en goedkoop komen. Het is zo'n plek die je eraan herinnert hoe handig een buurt kan zijn als hij niet probeert indruk op je te maken. Je komt binnen met honger, je vertrekt gevoed, en de hele transactie voelt bijna ouderwets eerlijk aan.
Voor de Klein-Azië-tocht is Pak Choi op Elbestraße de lokale Chinees: zelfgemaakte noedels, geheime-recept dumplings, zitplaatsen op de stoep. Het is een van die adressen die een straat als een klein continent laten voelen. De Vietnamese pho- en banh mi-zaken langs de Münchener Straße zitten ver onder de centrumprijzen, wat deel uitmaakt van hun democratische charme. Je hebt geen reservering nodig om hier goed te eten; vaak hoef je alleen maar bereid te zijn te gaan zitten waar de zaak al leeft.
Bar Shuka, in het 25hours Hotel The Trip aan de Niddastraße, verandert de stemming van een snelle lunch naar een echt diner. Het serveert Israëlisch-Palestijnse deelborden - versgebakken pita, Jeruzalem kebab, harissa en za'atar - en haalde de Falstaff Streetfood- en Bargidsen. Dat is minder belangrijk dan dat het aanvoelt alsof het bij de wijk hoort: gul, hybride, onbevangen, met genoeg vertrouwen om het eten het werk te laten doen.
Pizzeria Montana op Weserstr. 14 is nog een les in hoe weinig het Bahnhofsviertel hoeft op te scheppen. Het bakt echte Napolitaanse pizza in een lachende houtoven in ongeveer 60 seconden. De snelheid is deel van het plezier. Net als het feit dat dit een buurt is waar je van pastrami naar vissoep naar pizza kunt gaan zonder ooit in performance-modus te komen.
Plank op Elbestr. 15 is het cult-adres voor overdag, hoewel 'overdag' maar de helft van het verhaal is. Het is een hoekcafé-bar van DJ Ata Macias, van Robert Johnson club-faam, en het beheerst de overgang van koffie en gebak overdag naar uitstekende drankjes 's nachts met een bijna irritant gemak. Het blijft laat open van donderdag tot zaterdag, wat in deze wijk betekent dat het deel wordt van de avond in plaats van een opmaat ernaar.
En dan is er Club Michel op Münchener Straße, het echte cult-item als je binnen kunt komen. Het is een exclusieve supperclub; je mailt van tevoren en hoopt op antwoord. Die lichte ondoorgrondelijkheid past bij het Bahnhofsviertel, waar de interessantste plekken vaak degenen zijn die zich niet luidruchtig aanprijzen.
Uitgaan
Het Bahnhofsviertel is het cocktailhart van Frankfurt, en het vlaggenschip is The Kinly Bar op Elbestraße. Er is geen opvallend bord. Je belt aan bij een ongemarkeerde zwarte deur en daalt af naar een gewelfde kelder met antiek meubilair, waar de drankjes zijn gemaakt met sous-vide en fermentatie. Geopend in 2015, werd het uitgeroepen tot Bar van het Jaar 2020 bij de Mixology Bar Awards en staat het op de World's 50 Best Discovery-lijst. Controleer de vermeldingen voor het exacte adres voordat je gaat, want het is verhuisd naar een nieuw nummer in dezelfde straat. In deze buurt houden de beste plekken zelfs van een beetje onzekerheid.
Kinly's DNA verspreidde zich. Medeoprichter Armin Azadpour opende vervolgens Hunky Dory op Baseler Str. 10, een terugblik naar de jaren 1930-1940 met antieke telefoons in elk hokje, zodat je je bestelling naar de bar kunt bellen. De seizoensgebonden cocktailkaart is uitgebreid en de zaak loopt van 19.00 uur tot in de kleine uurtjes. Het heeft het plezier van een ruimte die precies weet uit welk tijdperk hij leent en zichzelf niet oververklaart.
Voor iets losser en goedkoper is Yok Yok bij het station de beroemde kiosk van de wijk. Hij heeft meer dan 300 bieren van over de hele wereld en fungeert als een openlucht woonkamer, een everyone's-family-scene in een wijk die anders hard kan aanvoelen. Hij mag nu na 22.00 uur geen alcohol meer verkopen, dus beschouw het als een aperitiefstop in plaats van een laatste drankje. Dat gezegd hebbende, blijft het gebied eromheen druk tot ver na 02.00 uur, wat de echte aantrekkingskracht is. Hier gaat Frankfurt heen als de rest van de stad op slot is.
Dingen om te doen / wat te zien
Er is hier geen topattractie, en dat is juist het punt. Het beste uur dat je zult doorbrengen is een langzame wandeling door het raster: de Münchener Straße af langs de Vietnamese en Chinese keukens, langs de 19e-eeuwse herenhuizen van Kaiserstraße richting de skyline, dan een lus van Elbe- en Weserstraße om te zien hoe snel de sfeer per straat verandert. Je leert de wijk kennen door het tempo, niet door monumenten. De ene straat ruikt naar bouillon, de volgende naar koffie, de volgende naar frituurvet en afzuigventilatoren in de late uurtjes.
Frankfurt Hauptbahnhof is het waard om binnen te stappen, ook als je niet reist. Het is een van de drukste stations van Europa, met 24 bovengrondse perrons onder een enorme ijzer-en-glas overkapping. Die schaal is belangrijk voor de wijk. Het kwartier bestaat in de schaduw van het station en dankzij het station, en de constante stroom van aankomsten en vertrekken geeft de straten hun rusteloze, praktische lading.
Plan je bezoek aan Open Viertel als het kan. Het vindt meestal plaats op een zaterdag in de late zomer en verving het oude Bahnhofsviertelnacht-straatfeest. Vijf centrale pleinen worden overgenomen door DJ's, block-party-muziek, live kunst en eten, terwijl lokale bedrijven, studio's en sociale projecten hun deuren openen. Het is de wijk die de versie van zichzelf laat zien die ze je wil laten zien: minder randjes, meer zelfvertrouwen, nog steeds onmiskenbaar zichzelf.
Anders is dit een uitvalsbasis. Je bent vijf minuten lopen van de Main en de Eiserner Steg-voetgangersbrug naar de museumoever van Sachsenhausen, en een paar U-Bahn-haltes van de Altstadt en de Kleinmarkthalle-voedselmarkt. Het gaat er niet om dat je blijft. Het gaat erom dat je de meest interessante eet- en drinkwijk van de stad onder je voeten hebt en van daaruit verder trekt.
Winkelen & markten
Winkelen is niet de sterke kant van het Bahnhofsviertel, en dat is prima. Dit is een eet- en drinkwijk, geen winkelwijk. Kaiserstraße heeft de meeste straatniveau-interesse, met een handvol conceptachtige winkels, cafés en internationale kruideniers tussen de restaurants. De kleine onafhankelijke winkels en speciale voedselmarkten richten zich op de Turkse, Aziatische en Midden-Oosterse gemeenschappen die hier wonen, wat betekent specerijen, producten en eetbare souvenirs in plaats van boetieks.
Als je echt wilt winkelen, hoef je nauwelijks weg. De Zeil, de belangrijkste voetgangerswinkelstraat van Frankfurt, en de designstrook van Goethestraße zijn beide een korte wandeling of één U-Bahn-stop verderop in de Innenstadt. Voor eetbare cadeaus is de Kleinmarkthalle overdekte markt - Frankfurter worst, Handkäse-kaas, specerijen - een snelle sprong naar de Altstadt. Bewaar de serieuze uitgaven voor daar; bewaar het Bahnhofsviertel voor het bord en het glas.
Waar te verblijven in het Bahnhofsviertel
De aantrekkingskracht is duidelijk: je kunt een koffer uit het Hauptbahnhof rollen en binnen een paar minuten ingecheckt zijn, met het vliegveld op slechts 12 minuten met de S-Bahn. Hotels clusteren hier dicht, van grote internationale ketens tot designplekken zoals het 25hours Hotel The Trip aan de Niddastraße, dat ook Bar Shuka herbergt. De prijzen liggen meestal lager dan in de Altstadt voor dezelfde centrale ligging, en dat gemak is niet theoretisch als je een vroege trein of een ochtendvlucht hebt.
Het nadeel is welke straat. De straten direct rondom de stationsperrons, en de lagere delen van Taunus-, Elbe- en Moselstraße, zijn het meest ruig. Dit is de actieve rosse buurt en drugszone, en het kan 's nachts ruw aanvoelen. Een paar straten verder, richting Kaiserstraße en de Münchener Straße-ectoren, kalmeert het naar gewone drukke-stad-energie. Lees het exacte adres voordat je boekt, kies de noordelijke en oostelijke randen van de wijk, en je krijgt onverslaanbaar vervoer en het beste late-night-eten van Frankfurt voor de deur. Lichte slapers moeten vragen om een kamer aan de binnenplaats; de straten worden niet stil.
Rondkomen
Je bevindt je bovenop de transportruggengraat van Frankfurt. Frankfurt Hauptbahnhof vormt het middelpunt van de wijk, met U-Bahn, S-Bahn, tram en langeafstandstreinen eronder of ernaast. De dichtstbijzijnde metrostations zijn Hauptbahnhof en, aan de oostelijke rand van de wijk, Willy-Brandt-Platz en Taunusanlage. De hele wijk is een vlak, beloopbaar grid: nergens is het meer dan ongeveer tien minuten lopen.
De luchthaven is eenvoudig te bereiken. S-Bahn-lijnen S8 en S9 rijden van het Hauptbahnhof naar Frankfurt Airport in ongeveer 12 minuten, ongeveer elke 10 minuten. Naar het centrum is het 5–10 minuten lopen of één U-Bahn-halte naar de Altstadt en de Zeil; het hubstation Hauptwache is ongeveer twee haltes verder. Steek de Main over via de voetgangersbrug Eiserner Steg, ongeveer 10 minuten lopen, en je bent in Sachsenhausen tussen de appelwijn-tavernes en het Museumsufer. Eén S-Bahn- of U-Bahn-kaartje dekt ook trams en bussen binnen de RMV-zone.
Het Bahnhofsviertel is niet voor wie op zoek is naar rustig, gepolijst, ansichtkaarten-Frankfurt. Het is voor mensen die het meest internationale eten van de stad binnen vijf minuten lopen willen, een bar die zich weet te verstoppen, en het station als constante aanwezigheid in plaats van een probleem om te vermijden. Het is hier en daar rommelig, maar nooit saai. Dat is nogal wat, in Frankfurt.